Tijdens het doornemen van mijn dagelijkse kost op Google Reader liep ik tegen een artikel aan over “experience maps“. Een mooie verwoording van een project waarin wordt gekeken hoe een potentieel koper van een product uiteindelijk kiest voor het product en deze dan ook gebruikt en deelt. Niet alleen het artikel trok mijn aandacht, maar ook de onderverdeling van verschillende stadia die worden doorlopen: Past experience, Awareness, Choose, Purchase, Play, Share.

Zelf het beste concept kan fout gaan.

Te vaak gaan we er vanuit dat een leuk idee het wel gaat redden.

‘Als het concept goed is gaan mensen er zelf wel gebruik van maken.’

Toch zie ik enorm veel leuke online concepten de mist in gaan omdat er geen gebruik van wordt gemaakt door de massa. Vaak wordt het concept aangepast en wordt de schuld in de uitvoering daarvan gezocht. Het probleem ligt echter niet bij het concept maar met het proces. Een webapplicatie of dienst opzetten is niet iets wat vandaag staat en morgen draait, het heeft ‘commitment’ nodig vanuit een doelgroep. Gebruikers die ook echt gebruiken en ook de ervaring weer delen.

Past Experience

Al onze keuzes worden bepaald door ervaringen in het verleden.  Iedereen ontwikkeld bepaalde voorkeuren en ideeën die bij de keuze van een applicatie een rol kunnen spelen. Heb je bijvoorbeeld ooit een probleem gehad met een sociale applicatie die alle vrienden in je MSN lijst opeens een bericht stuurt, dan kijk je wel uit als je de volgende keer een applicatie tegenkomt die contacten kan importeren vanuit je MSN, terwijl het niet per definitie hoeft te betekenen dat iedereen een mail krijgt. Zo zijn er veel ervaringen die een rol spelen. Jammer genoeg kunnen wij deze ervaringen niet van ieder uniek persoon raadplegen. Wel kunnen we bij een goede doelgroep-bepaling de algemene ervaringen van een doelgroep definiëren.Daarnaast zijn er ook recente ervaringen (of trends/hypes) waar wel op ingespeeld kan worden.

Awareness

Je product of dienst krijgt nooit een aanhang zolang niemand van zijn bestaan af weet. Door in kaart te brengen hoe iemand er in contact mee moet komen kunnen er vanzelf contact-momenten naar voren.  Klassieke manieren van bewustwording creëren zijn bijvoorbeeld reclamespots, advertenties en flyers. Maar ook AdWords, banners, goodies, beurzen, displays etc zorgen voor een stuk bewustwording.

Choose

Als je publiek bekend is met het product of dienst, moet deze wel gekozen worden. Door het internet kunnen bezoekers snel vergelijken tussen verschillende producten. Er wordt voor keuze vak af gegaan van meningen van anderen. Het is daarom belangrijk dat er (zeker in de opstart fase) een actieve monitoring is wat er gebeurd op het net. Zodra mensen vragen hebben moeten deze gesteld kunnen worden en de voordelen van je product boven de concurrent moeten duidelijk aangegeven worden. Gebruik bloggers en andere free publicity om je product vindbaar en actief te houden. Wees 100% bewust van je SWOT (sterkte- zwakteanalyse) zodat je weet waarom een klant eventueel voor een ander zou kunnen kiezen.

Purchase

Na de keuze voor een product kan de aankoop / inschrijving / gebruik beginnen. Ook in deze stap kunnen er veel potentiële gebruikers en klanten weglopen. Onduidelijke voorwaarden, onduidelijke betaalmethodes, garantie beperkingen of slechte levertijden. Al deze dingen dragen bij in het niet verkrijgen van een bezoeker terwijl deze eigenlijk wel voor het product hebben gekozen.

Wees alert op uitstap-momenten binnen een registratie of bestel-proces.

Play/ Use

Eindelijk, je product of dienst wordt gebruikt. Dit is niet een moment om te stoppen bij de klant. Om er voor te zorgen dat de gebruiker ook gaat delen (laatste stap) en er dus zorg voor draagt dat een volgende klant de eerste drie stappen doorloopt zonder een grote investering vanuit de aanbieder moet er ook tijdens het gebruik  goed waargenomen worden waar de klant mee zit.  Vragen moeten gesteld kunnen worden, ervaringen moeten gedeeld worden. Zodra de gebruiker het gevoel heeft dat er naar hem geluisterd wordt zal deze zich sneller verbonden voelen met het product.

Share

Als alle bovenstaande onderdelen goed zijn gelukt zal de bezoeker/klant de ervaringen ook gaan delen. Bied deze mogelijkheid ook door open te staan voor suggesties, sociale media te ondersteunen en mee te discussieren (niet wanneer het om welles-nietes onderwerpen gaat) op fora en blogs. Wees actief in online communicatie. Kijk vanwaar je bezoek komt (door verwijzende sites) en waar je bezoek heen gaat. Zo kan iedere “klant” weer bijdragen in de ‘past experience’, ‘awareness’ en ‘choose’ fases van een nieuwe klant.

Buiten zijn is zo beperkt. Je ziet alleen tot  waar het oog reikt, informatie die je ontvangt kan je niet vergelijken en verkopers moet je maar op het woord geloven. Internet heeft onze wereld verkleint en onze toegang naar kennis vergroot. Waar je enkele jaren geleden nog de deur uit gingen om mensen te ontmoeten zijn er nu sociale netwerken waar je binnen een week meer vrienden kan krijgen dan dat je enkele jaren geleden in je hele leven had.

Matrix taferelen

Even leek het er op dat de beelden die we ooi in de film ‘Matrix’ zagen dichterbij kwamen dan ooit. De mens vastgeplakt aan zijn digitale informatievoorziening. een scherm, een alziend oog van de wereld met een gigantische stroom aan informatie. Doordat we platgegooid worden met de informatie doet het ons ook steeds minder. Het voelt niet echt omdat er altijd een scherm tussenzit. Een glasplaat die ons beschermt van de vele dingen die we dagelijks op ons af krijgen.

Going mobile

Maar nu computers steeds kleiner worden en de gemiddelde telefoon al meer kan dan een laptop van 2 jaar geleden zijn er nieuwe mogelijkheden.  Mobiele applicaties zijn ‘booming’ en ontwikkelingen als ‘toegevoegde realiteit’ (eng: Augmented reality) zorgen ervoor dat deze mobiele applicaties  reageren op onze omgeving.   Doordat smartphones nu al bijna altijd GPS, kompas en accelerometer hebben kunnen er applicaties gebouwd worden die zich bewust zijn van hun plaats en richting. Zo kan de beschikbare informatie van het internet gecombineerd worden met de wereld om ons heen.

FourSquare

Sinds vandaag heb ik FourSquare gedownload. Een mobiele applicatie waarmee je bijzondere punten in je omgeving kan taggen. Loop je een restaurant binnen en is deze al eerder ‘getagged’ dan kan je jezelf aanmelden als bezoeker. Ook zie je welke vrienden waar zitten, handig bij de gemiddelde kroegentocht. Zelf kan je ook nieuwe plaatsen toevoegen, en kijken wie er daarna allemaal komen. Je kan batches winnen als je veel plekken bezoekt en zelf burgemeester worden van een plaats als je veel getagged hebt. Zo is het een combinatie van een sociale applicatie, stadsgids en spel:

Foursquare is a cross between a friend-finder, a social city-guide and a game that rewards you for doing interesting things.  We aim to build things to not only help you keep up with the places your friends go, but that encourage you to discover new places and challenge you to explore your neighborhood in new ways.

Mijn huis uit

Nu woon ik (nog enkele weken)  in Zierikzee dat nog redelijk onbekend is op foursquare en daarom ligt er dit weekeinde een grote taak voor me. Ik voel het als mijn morele plicht om alle kroegen te gaan taggen. Zo ben ik in mum van tijd burgemeester hier. Door de koppeling met Facebook, Twitter en de Foursquare website weten anderen ook waar je uithangt. Ik vraag me alleen af of mijn toekomstige werkgever me net zo graag zal aannemen als op internet blijkt dat ik een kroegtijger ben geworden. Misschien moet ik me toch maar houden bij culturele hotspots.

Related articles by Zemanta

• 5 Ways to Use Foursquare for Business (kylelacy.com)
• How to Commit Social Suicide Online (time.com)
• Where You Are and Why It Matters: Twitter and Local Trending (thenextweb.com)

De afgelopen dagen worden we om de oren geslagen met artikelen over de trends van 2010. Wat gaat er gebeuren volgend jaar blijft natuurlijk een groot raadsel, maar toch zijn er enkele trends die overal terugkomen. Zo blijkt dat 2010 ons niet veel nieuws gaat brengen, maar vooral een verbetering gaat brengen van de trends die in 2009 zijn gezet. Een onderwerp dat zich steeds herhaalt is toch wel het real-time web, maar waar komt dat vandaan? en waar gaat het naartoe?

Het begin van real-time

Met de komst van Twitter werd de waarde van het real-time web ingezien. Nieuws kan zich in enkele seconden de hele wereld over razen. Iedereen is reporter geworden van normale alledaagse dingen. Sta je in de file, kijk op Twitter, Zie je rook, kijk op Twitter. Alles staat er bijna direct op. Zelfs internet-storingen zijn sneller op Twitter te vinden dan op de websites van betreffende aanbieders. Door velen wordt Twitter gezien als een keuvel-netwerk, maar het laat zien dat realtime toch echt een grote potentie heeft. Steeds meer bedrijven erkennen dit dan ook, en maken gebruik van de vele mogelijkheden die de berichtendienst biedt.

Zoekmachines en realtime

Afgelopen jaar hebben zowel Google als Microsoft deals gesloten met Twitter om de berichten in de zoekresultaten op te nemen. Google  bouwde extra opties om resultaten te filteren op tijd, zodat er alleen zoekresultaten gezien kunnen worden die bijvoorbeeld afgelopen week geschreven zijn. De oorzaak hiervan is de alsmaar groeiende informatie op het web, maar ook de grote hoeveelheid verouderde informatie. Nu het web al wat jaren oud is zijn er steeds meer sites en artikelen die niet meer relevant/up-to-date zijn. Om relevante informatie aan te bieden moet er dus wel gekeken worden naar informatie die de afgelopen tijd bijgehouden is.

Grote veranderingen voor ‘content creation’

Deze verandering legt grote druk bij organisaties die een website bijhouden. Als er namelijk een tijd niks gedaan wordt zakken ze weg in zoekresultaten. Het wordt dus ook een jaar waarin content-creation erg belangrijk gaat worden. Bedrijven zullen moeten gaan ‘bloggen’ en nieuws moeten gaan ‘feeden’ om hun digitale hoofd boven water te kunnen houden. Niet alleen woord, maar ook beeld zoals video zullen hierin een belangrijke rol gaan spelen. Het aanbieden van nieuws buiten de eigen website wordt ook steeds belangrijker, zo belangrijk zelfs dat ik denk dat een groot aantal bedrijven eigenlijk geen website meer nodig hebben, maar alleen een basis om hun informatie over verschillende platformen te communiceren.

Email en samenwerken in Realtime

Ook Google Wave verraste ons afgelopen jaar met een nieuwe techniek die in de toekomst het e-mailen wel eens zou kunnen vervangen. Door realtime een ‘wave’ gezamenlijk bij te houden weten de deelnemers precies wie  wat leest en wanner.  Door  het centraliseren van berichten is het afgelopen met meerdere kopijen van hetzelfde bericht. Hetzelfde principe heeft ervoor gezorgd dat ook Google Docs populair  is geworden. Samenwerken in realtime.

Real-time als voorwaarde voor ‘Augmented reality’

Ook zijn er grote verwachtingen voor Augmented reality, en manier de realiteit  zoals wij hem zien aan te vullen met digitale data. Om deze techniek succesvol te maken dient de data bijna realtime te zijn zodat de ‘reality’ ook realtime is.  Anders zou deze niet aansluiten op wat wij om ons heen zien.

Oppassen voor information-overload

Het grote gevaar van real-time informatie is de enorme hoeveelheid informatie die op ons afkomt, 24 uur per dag. De tijden dat we om 8 uur met zijn allen het nieuws  gingen kijken zijn voorbij. Deze grote hoeveelheid van informatie dienen in goede banen te worden geleid. Hiervoor zullen het komende jaar weer verschillende mooie  initiatieven worden bedacht. Ook verschillende publishing platforms zullen worden ontwikkeld om het publiceren van berichten onafhankelijk te maken van het platform waarop gepubliceerd gaat worden.

Related articles by Zemanta

• Predictions for Google’s 2010 (thaibrother.com)
• Top Google Apps in 2009 (thaibrother.com)
• #%*@#! The top 10 tech ‘fails’ of 2009 (cnn.com)
• 9 Great Document Collaboration Tools for Teams (mashable.com)

Bijna iedereen is wel lid van een ‘sociaal netwerk’, of het nou een netwerk is met een ‘fun factor’ zoals Hyves of Facebook, of zakelijk als LinkedIn.  Door de vele sociale netwerken beginnen gebruikers een beetje ‘netwerk-moe’ te worden. Niet voor niets is het woord van 2009 ‘ontvrienden’ geworden. Dit is jammer omdat we pas aan het begin staan van de vele ontwikkelingen die social media ons kan geven.

Ergernissen

De grootste ergernis is het bijhouden van vele sites terwijl ze eigenlijk allemaal dezelfde data gebruiken. Een oplossing hiervoor is OpenID, een digitale identiteit die decentraal wordt opgeslagen. Een tweede ergernis is dat ‘alle sites maar alles weten’. OAuth geeft de gebruiker de controle over welke informatie gebruikt wordt op de andere site.

Voorbeeld: je hebt een profiel op Facebook, hiervoor heb je een gebruikersnaam en wachtwoord.  Je favoriete foto’s sla je ook op in Facebook. Nu bestaat er een dienst waarmee je deze foto’s kan laten afdrukken en per post kan ontvangen. Door OpenID kan je jezelf inschrijven met je Facebook gegevens op de fotoservice. De fotoservice controleert dan bij Facebook je gegevens. Zo heb je 1 gebruikersnaam en wachtwoord voor beide diensten. Daarnaast kan er door middel van OAuth permissie worden gegeven om je foto’s en je adres van Facebook naar de fotodienst over te hevelen. Zo is er duidelijk welke gegevens aan wie worden doorgegeven.

OAuth is geen OpenID extentie.

Alhoewel ze goed samenwerken is OAuth geen extensie voor openID en werkt perfect op zichzelf. Wel is de combinatie van de twee technieken een sterk open standaard om sociale platformen met elkaar te verbinden en gebruikersgegevens zover mogelijk te beschermen.Op OAUTH.net wordt dit nogmaals goed onderbouwd:

OAuth is not an OpenID extension and at the specification level, shares only few things with OpenID – some common authors and the fact both are open specification in the realm of authentication and access control. ‘Why OAuth is not an OpenID extension?’ is probably the most frequently asked question in the group. The answer is simple, OAuth attempts to provide a standard way for developers to offer their services via an API without forcing their users to expose their passwords (and other credentials). If OAuth depended on OpenID, only OpenID services would be able to use it, and while OpenID is great, there are many applications where it is not suitable or desired. Which doesn’t mean to say you cannot use the two together. OAuth talks about getting users to grant access while OpenID talks about making sure the users are really who they say they are. They should work great together.

Is er toekomst voor OpenID en OAuth?

OpenID is ondergebracht inde OpenID Foundation.  Grote spelers als Microsoft, Google en Yahoo hebben zich hierbij aangesloten. OAuth wordt inmiddels gebruikt door Twitter, Flickr en Digg. Dit is natuurlijk een goede start, maar het heeft pas echt kans van slagen als ontwikkelaars van nieuwe sociale netwerken dezelfde standaarden gebruiken. Ik zie zelf ook een taak voor (semi)overheids organisaties om dit soort technieken tegen he licht te houden. Misschien dat  uiteindelijk het gewraakte DigID meer open en bruikbaar wordt.

Zelf beginnen met Oauth en OpenID?

• OAuth libraries voor de populaire programmeertalen
• OpenID libraries voor de populaire programmeertalen

Related articles by Zemanta

• Twitter and The Case Against oAuth (cristianobetta.com)
• OAuth Beginning to Rock the World (cloudave.com)
• OpenID: Over One Billion (Potentially) Served (webmonkey.com)
• Google Experimenting With Browser Login For Chrome OS (techcrunch.com)

• #Wordpress gekoppeld aan #Twitter, Twitter gekoppeld aan #Facebook. Nu mobiel nog aan WordPress en ik ben klaar #
• Linkedin nu ook er bij En een automatisch weer een digest op mijn WordPress.. Alles loopt weer synchroon #
• Google wave invite nodig? heb er hier nog ruim 100 over. #googlewave #
• weer een dag dr op, onderhandelen over huis in breda, het gaat allemaal moeizaam, lijkt of niemand zijn huis wilt verkopen. #

Powered by Twitter Tools